Een glimp van normaliteit
De dag werd afgesloten op een goede nota. Het grootste deel van de dag was vrij icky om redenen die ik zal krijgen in een andere tijd, maar het eindigde op een goede nota.
De ongelooflijk begaafde hubby persoon gegrilde ons een fantastische, meatastic diner bekroond met de meest heerlijke zoete maïs die ik heb gehad in een zeer lange tijd. Een goede vriend was in staat om te komen onze heerlijke feest, dat maakte het des te beter te delen.
Jeremia ging vroeg naar bed, door zijn eigen keuze verbazingwekkend, dus Gabe en ik aangepakt de afwas samen. Ongeveer de helft manier realiseerde ik me iets heel verbazingwekkend. We hadden een echt gesprek! Er waren geen excuses, geen hoge toon stemmen, geen overdreven verhalen. Echt lachen, echte grappen, en echte wederzijdse plagen! Als een moeder, het was een moment dat ik echt het gevoel alsof ik verbinding maken met mijn zoon. Op dat moment was hij slechts een deel van de familie.
Dus aan het einde van een zeer zware dag, we kijken een domme film als een gezin (minus de kleine man) en het eten heerlijk kwaad brownies. Gewoon een familie.
Zegen!
Hannah
