Mijn sibs en ik gaan naar de oogst feest ergens in de vroege jaren 90
Gisteren besprak ik waarom onze familie heeft ervoor gekozen om niet deel te nemen aan typische Halloween activiteiten. Ik dacht een aantal van u zich misschien af hoe onze jongens voelen over onze beslissing.
Toen heb ik gefantaseerd over het moederschap, veel van mijn fantasieën centrum rond het opbouwen van tradities met mijn kinderen. Tradities zijn geheugen makers, en ik kon niet wachten om die dingen te ervaren met mijn kiddos. Nou, als je een ouder kind te adopteren ze komen vooraf geladen met herinneringen aan tradities die zij al hebben ervaren. Dit nooit echt bij me opgekomen totdat we begonnen met gesprekken met onze jongens over jeugdherinneringen hebben. Geen van mijn jongens zijn gerezen in het bijzonder christelijke gezinnen, en zeker niet zo conservatief als de onze, dus ik was niet verbaasd dat Halloween iets was dat ze werden gebruikt om deel te nemen inch
Jeremia was vooral blootgesteld aan een veel leeftijd passend enge dingen, dat wil zeggen films, verhalen, humor etc ... Toen hij verhuisde in, waren er heel wat dingen die we moesten wegdoen die niet geschikt is voor een 10-jarige jongetje hebben. Niet verrassend, als Hubby persoon en ik onze gevoelens gesproken over Halloween, werd hij aanvankelijk boos. Maar, omdat onze aanpak is gewoon niet te richten op de vakantie, werd het al snel niet zo'n big deal, vooral omdat hij wist dat hij zou nog steeds in staat om zich te verkleden en om een echt cool feestje te gaan.
Gabe anderzijds komt met veel geschiedenis. Hij heeft 16 jaar herinneringen en tradities, en die zijn moeilijk voor hem om te negeren. Gelukkig is Gabe zeer toegewijd naar de zin mijn man en mijzelf, en in het algemeen, probeert te respecteren onze beslissingen. Nou, die hij belangrijk vindt. Hij begrijpt waarom we proberen om hem te helpen leren om God te eren met zijn hele leven, en heeft nauwelijks gevochten ons op deze beslissing helemaal. Van grof, nu heeft hij de gevreesde pest en zal waarschijnlijk niet in staat zijn om toch deel te nemen aan activiteiten. 
Anywho, dit is slechts het begin van de reis. We zijn nog aan het leren zo veel over onze jongens. Heck, 10 en 16 jaar is een lange tijd. Dit komende seizoen gaat een van avontuur, en ik weet zeker veel verdriet, maar ik ben misschien in de hoop een aantal goede herinneringen ook.
Heer, geef me geduld als ik meer en meer te leren over mijn zonen. Help me om gevoelig te zijn voor hun hart als ze onthouden dingen die niet gemakkelijk te onthouden. Help ons om alle slechte herinneringen met zoveel goeden als mogelijk te vervangen. Samen te binden ons gezin met liefde.
Zegen!
Hannah
8 Ten slotte, broeders, al wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat bewonderenswaardig-als er iets is uitstekend of prijzenswaardig is, na te denken over zulke dingen. (Filippenzen 4:8 NBV)
Hoe voel je je over Halloween?
Toen ik opgroeide, heb ik niet zien wat de big deal was. Mijn familie nooit gevierd All Hallow's Eve als een vakantie. Het einde van oktober tot en met mij betekende herfstbladeren, pompoen carving *, en naar Harvest onze kerk of Hallelujah partij. We hebben niet veel tv kijken, maar de shows mochten we om naar te kijken waren heel gezin in het midden, dus het enge element was er niet. Tenminste, ik niet onthouden. De reden dat ik me niet herinneren was dat hij nooit is een big deal gemaakt.
* Ja, ik realiseer pompoen / jack-o-lantern carving heeft een aantal negatieve, heidense verbindingen, maar dat is niet wat onze familie zich op. Het was een leuke, creatieve, rommelig activiteit die we hielden.
De vragen die ik meestal krijg als mensen erachter komen dat we geen Halloween te vieren als een kind zijn vrij typisch ...
Heb je niet buitengesloten voelen? Nope. Niet een beetje. We hebben meestal te halen uit onze eigen speciale zak snoep uit de winkel de dag na Halloween (50% korting op de baby!). En ik wed dat we hadden veel meer plezier in het lekkere warme kerk het spelen van games dan de trick-or-treaters hadden in het koude Zuid-Dakota weer gaan van deur tot deur.
Gemist verkleden? Nope. We hebben nog steeds hebben om zich te verkleden voor de oogst partijen, de kostuums waren net kindvriendelijke, niet eng, leuke dingen. Mijn zus en ik verkleed een hoop toch en vaak gekochte gezicht verf gewoon voor de lol.
Denk je niet dat je beroofd van een essentieel onderdeel van de kindertijd? Nope. Onze familie maakte onze eigen herinneringen, en veel van hen, en dat is wat telt.
Mijn hubby persoon familie is niet zo conservatief als de mijne, dus hij had verschillende ervaringen. Hij ging trick-or-behandelen en deed al de typische halloween spullen. Toen hij ontdekte dat onze familie niet heeft deelgenomen aan Halloween activiteiten, werd hij geïntrigeerd. Hij begrijpt en respecteert mijn ouders keuzes, en als het ging om kiezen van wat we zouden doen met onze eigen kinderen, hij was erg open voor punt mijn hart gezien.
Dus .... we hebben besloten dat onze familie uit de bus van mijn familie traditie van het niet maken van een big deal van Halloween volgen. Let op, ik heb niet gezegd een groot deel van het negeren en schuwen Halloween. Ons doel is niet om andere mensen slecht te voelen, of om onze jongens bang te maken over al het kwaad in de wereld. Ons doel is om God te verheerlijken met wat we ervoor gekozen om te vieren, en dat is wat Philipians 4:8 zegt zo goed. We willen vieren wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat bewonderenswaardig-als er iets is uitstekend of prijzenswaardig is.
Dus zal ik het nemen van Jeremia een SCHITTERENDE oogst partij hield bij een lokale kerk. Hij zal gekleed als een Ninja (en ja, ik denk dat er daar een aantal goede, edele dingen 
) En zal gaan van kamer naar kamer met 300 andere kinderen spelen geweldig carnaval spelletjes met Bibical thema's. Hij zal winnen een aantal leuke prijzen en krijg veel te veel snoep. Dan zullen we thuis komen en snijd pompoenen en maak pompoentaart en praten over alle geweldige dingen die God ons heeft gezegend.
Sommigen van u kunnen afvragen, hoe de jongens het gevoel over dit traidition? Meer daarover morgen.
Zegen!
Hannah
Ik las via mijn blog lezer en kwam dit bericht door een ander fantastisch slechte moeder. Ik realiseerde me, toen ik wegging een ongelooflijk commentaar op haar post, dat ze raakte op een zenuw die ik nu zal over bloggen. Dankzij Koningin Mama!
De dingen zijn zwaar geweest de laatste tijd. Beide jongens ervaren familie en veiligheid, die voor hen is heel eng en bedreigend. Beide jongens reageren in zeer verschillende manieren, beide even ongezond, maar heel anders.
Gabe is zeer inclusief. Hij gaat van uiterst depressief de ene dag op gekke hyper en onvolwassen de volgende ... en nee, hij is niet bipolaire of manisch-depressief. Hij kiest dit gedrag, zeer zorgvuldig. Op de depressieve dag, merken we nemen en los te wrikken in die gebieden die hij niet wil bezoeken, vragen wij veel vragen om te proberen om hem te openen en dit, van grof, is zeer oncomfortabel voor hem. Daarom is de volgende dag gaat hij in al te hyper, gelukkig mode. Zijn normaal gesproken 16-jaar oude zelf wordt het heel 12-jarige ziet. Zijn hele doel is om ons af te leiden van de problemen, maar helaas is dit niet werkt en we wrikken zelfs meer. We waren op de depressieve deel van de deze cyclus vandaag. We zullen zien wat morgen brengt.
Slechte moeder club kwalificatie # 1: ik slecht ben in gesprek met mijn zoon. Ik voel me zeer onvoldoende in mijn interacties met Gabe. Hij wil niet open te stellen voor mij, en hoewel ik weet dat niet iedereen is zo verbaal als ik ben, mijn man kan hem open te stellen veel sneller. Dit heeft te maken met zijn moeder problemen, ik weet het, maar als manlief persoon is verdwenen, iemand moet in staat zijn om dit kind de troost die hij nodig heeft, en ik haat het dat hij niet kan accepteren van mij. Zijn getuite lippen en grote ogen maken me willen schreeuwen naar hem "gewoon al gek te krijgen! Vertel me eff af, of ga naar de hel of zoiets! "Ik vertelde hem de andere dag dat dit een veilige plek om boos te worden. Hij vertelde me dat hij eigenlijk niet geloven dat er zoiets bestaat.
Nu .... Jeremia.
Zijn trauma wordt steeds duidelijker in een explosieve manieren. Ik bedacht een nieuwe truc vandaag tegen te gaan hoe hij tijden zijn lichaam toen hij zich voelt bedreigd, zodat geholpen, maar ik voel me gedragen. Hubby persoon kreeg een goede smaak van vandaag van wat mijn week uit de hel was als toen hij weg was. Zelfs de dingen die ik alleen maar lachen om en om te buigen werden steeds onder zijn huid, dus ik voel me meer begrepen nu. Het is zo moeilijk om niet in te gaan op controle, authoritarion functie wanneer u wel een klein kind die alles doet in zijn macht te blijven aan de macht.
Bad Mama Club kwalificatie # 2: Ik ben het herontdekken van mijn humeur, dat ik dacht was gestorven toen ik een tiener was. Hij heeft die nodig is te worden geblokkeerd meerdere keren de laatste tijd om hem te houden van pijn zelf, en het is erg moeilijk om niet gebruik maken van mijn grootte en kracht om er een zeer onaangename ervaring. Gelukkig, ik ben erg bewust van wat ik doe en probeer pauzes nemen als nodig is, maar toen ik alleen was voor die hele week, en we hadden een dag die eindigde met 4 vrij ernstige beperkingen, AHHHHH. Oke, heb ik met succes op te vangen om het spel te laatste avond voor we in de Jeremia: "Ik ga om u te laten weerhouden me zo kan ik de 1 op 1 te krijgen de aandacht die ik niet weet hoe om te vragen om" spel. We deden. YAY! Het was echt een genade van God moment.
En wat moet ik doen om deze jongens te krijgen over hun trauma's? WAT? Ze weet dat ik hou van ze, nou ja, ze horen, en ze zeggen dat het terug. Ze zijn goed verzorgd ... gevoed .... gekleed etc genomen .... Ik bid met hen, over hen te bidden, bid voor hen.
Therapy? Oh, zouden wij dat graag onze jongens hebben in de therapie. Ik las over al die andere slechte moeders die hun getraumatiseerde kinderen te nemen aan de behandeling een keer per week of meer, en ik helemaal begeren hen. Wij kunnen ons echter in een zeer moeilijke plaats, letterlijk. Waar we zijn geografisch gelegen is een therapeut woestijn. Voor het goede wille, de dichtstbijzijnde kinderpsycholoog is 3 frickin 'uur rijden! Ook het agentschap we op dit moment geassocieerd met eist dat alle therapie worden verzorgd in huis. Een probleem. ZIJ NIET AL MEER THERAPEUTEN VOOR HET PERSONEEL! Vandaar onze prachtige (en ik echt zeggen dat), maatschappelijk werker die in staat is om uit te komen 3 keer per maand en een uur of twee door te brengen met onze familie. Dat is de enige begeleiding ze / we krijgen. ACK!
Dus dat is het, denk ik. Dat is mijn rant. Ik ben totaal, volledig gewijd aan houden deze jongens door hun trauma's, maar ik heb hulp nodig hier!
Tijdens een van de ergste Jeremia driftbuien vorige week, had ik een mini trantrum van mijn eigen. Toen ik beneden kwam, Gabe gevraagd of ik in orde was.
"Oh, niet echt." Zei ik door de tranen, "Ik heb net twee zeer gekwetst jongens hebben, en het maakt me zo kwaad dat ik niet kon alles om het te stoppen doen."
Ik hou van je, mijn dierbare zonen. U bent de moeite waard elke traan huil ik. Ik ben te geloven voor uw complete en totale genezing, in Jezus 'naam. In de tussentijd, ik dank u voor het aanbrengen van met zulk een onvolmaakte moeder.
Zegen!
Hannah
Ik ben me niet bewust hoe de rest van het land is kuip aan het begin van deze geschiedenis te maken griep seizoen, maar de OP is niet uit om een goede start. Hele school districten worden gesloten als meer dan 25% van de studentenpopulatie is uit ziek. De lokale nieuws vanavond gezegd dat 80% van alle griepgevallen zijn de gevreesde H1N1. Dat is veel.
Onze familie is ziek geweest, maar niet met H1N1. Hubby persoon thuis kwam van zijn zakenreis en wakker werd de volgende dag met vreselijke pijn in het lichaam, 102 koorts en een slechte hoest. Vandaag ben ik uit geweest met een erg slechte kop koud, maar geen van de griep-achtige dingen.
Toen ik een kind was, was ik ziek nogal wat. Ik ben er vrij gevoelig voor long-gerelateerde ziektes en hebben bronchitis en / of longontsteking bijna elke winter sinds ik me kan voorstellen. Het enige wat ik kan altijd herinneren dat mijn moeder om me toen ik ziek was 7up. We weren'ta pop drinken familie, dus dit was een speciale traktatie die ook moedigde ons aan om te drinken. Mijn man echt Powerade houdt, zodat die is uitgegroeid tot onze zieke dag drank naar keuze. Ik herinner me ook kijken naar een heleboel M * A * S * H en Het Kleine Huis op de Prairie, terwijl snoozing op de bank.
Heeft uw familie nog ziek dag tradities? Krijg je te eten of drinken iets speciaals? Heeft mama of papa een speciaal medicijn-gevende routine, zoals op een van mijn favoriete Cosby afleveringen?
Ik hoop dat iedereen goed blijven, en als je dat niet bent, ik bid u bij ons aan volledige gezondheid en kracht zeer binnenkort.
Zegen!
Hannah
Cuz dit kwam in de e-mail gisteren!
Mijn familie en ik zijn ENORME radio theater fans. En ja, je moet het de Britse manier te spellen. Ze maken de auto reizen niet alleen draaglijk, maar iets om naar uit te kijken. (Ik wilde schrijven anticiable, maar dat is geen echt woord, dus ik besloot om zijn grammaticaal correcte vandaag.) The Chronicles of Narnia producties zijn onze absolute favoriet, maar de Vader Gilbert mysteriën zijn een goede tweede. EN NU Brieven uit de hel!! YAY!!
By the way, ik heb geen cent voor het goedkeuren van deze te krijgen, ze zijn gewoon iets wat mijn familie echt geniet, en ik hoop dat je zult ook.
Zegen!
Hannah
De Griep zuigt, zeker als hubbies die zijn verdwenen twee weken te krijgen en moeten worden babied bij alles wat ik wil doen is slapen mezelf. Dat of SCREAM!
Jeremia is nog steeds erg uit balans. Hij had een groot 's morgens in de kerk alleen maar om totaal bonkers te gaan na het behalen van video speeltijd. Ik denk niet dat hij kan zelfs kleine doses van het te behandelen. Zijn gedrag crasht elke keer.
Ik ben zo moe, maar de dag is nog niet klaar.
En toch, ik vind het heerlijk om moeder en vrouw. Ik hou van het feit dat ik mijn huishouden goed draait, en dat mijn familie kan afhankelijk van mij. Ik kan het gewoon niet te verslaafd aan dat gevoel.
Ik ben ook echt kauwen op de preek van deze ochtend. Good stuff. Tough spul.
Zegen!
Hannah
Dingen zijn gekalmeerd met Jeremia een beetje ... gelukkig. Hij heeft nog maar weinig privileges en mag niet alle speelgoed in zijn kamer tot hij bewijst dat hij te vertrouwen is met hen, maar we hebben nog geen inbraakpogingen of beperkingen in de afgelopen 48 uur, dus dat is een verbetering.
We hadden een diner met vrienden van ons vanavond en Miah werd de muren stuiteren zoals gewoonlijk. Hij ging naar buiten om te spelen en al snel bleek buiten de eetzaal venster poseren in verschillende Jeremia klassieke poses. Onze gastvrouw chuckeled en zei: "Heeft hij ooit naar beneden komen?"
"Nee. Dit is vrij veel hem 24/7. "Ik glimlachte.
Dat leidde tot tal van humoristische verhalen van een andere vriend over hoe hij was net als Miah toen hij jong was. Hij legde in hillarious detail alle dingen die zijn vader gebruikt voor het doen om te proberen om hem te slijten. Onze gastvrouw letterlijk viel ze lachte zo hard. Ik dacht dat ze zou eindigen met een hernia. Maar het goede nieuws is, de volwassen man het vertellen van de verhalen is nu een goed uitgebalanceerd, maar nog steeds hyper, man. Hij is gelukkig getrouwd en succesvol in het Nationaal Gaurd. Maar nog steeds erg hyper.
Hubby persoon komt thuis vrijdag. Hij is al op een conferentie de hele week en ik ben super jaloers op al het plezier hij heeft. Alle soorten geeky leuk, als het krijgen van Michael Dell (oprichter van Dell-computers voor alles wat je niet-geeks) spreken, en het krijgen om naar een concert van Aerosmith te horen. De keynote van vandaag zelfs verrast iedereen met de verrassing verschijning van gouverneur Schwartzenager. Anywho, hij is in geek .... eh .... niet de hemel, maar Disney wereld misschien?
Ik mis mijn hubby. Ik mis zijn knuffels en zijn kussen en zijn warmte, en vooral zijn geur. Ik mis zijn steun, hoewel hij niet vaak en praat met de jongens te bellen en vertelt hen om zich te gedragen zelf. Ik mis echte gesprekken met hem in plaats van alleen de dagelijkse updates. Echte gesprekken die praten en te luisteren te betrekken. Op dit moment kon ik zelfs wel wat huilen.
Ik heb nooit geweten dat je als moeder zou brengen zo veel emoties. Ik bedoel, ik wist van grof, maar ik wist het niet! Ik hou niet van het feit dat ik sommige van mijn humeur, dat ik dacht dat ik verloren had herontdekken ... no pun intended. Ik hou van het feit dat ik deze jongens hou alsof ze afkomstig was van mijn eigen lichaam, hoewel ik niet echt iets om te vergelijken dat. Dat is het andere ding. Ik hou niet van het feit dat ik echt ben worstelt met de emoties die langs komen met mijn onvruchtbaarheid op dit moment. Mijn jongens moeten genoeg zijn, dan niet? Ik weet dat niet realistisch is. Ik ben te hard voor mezelf. Maar ik wil mijn jongens weten dat het genoeg is! Maar toch, mijn buik doet pijn.
Anywho, het zijn allemaal dingen die ik wil knuffelen in bed en mijn hubby over te praten. Ik zal voorzichtig moeten zijn om hem niet te overweldigen. Maar vrijdag kon niet snel genoeg komen.
Blessings,
Hannah
Het was een dag dat voelt als drie.
Sinds mijn kleine bruine ogen opende vanochtend het is een strijd van testamenten met Jeremia.
- Hij is al stiekem naar beneden in het midden van de nacht naar de PlayStation te spelen. Ik kocht een nieuwe deurknop voor de kelder deur die sluit.
- Hij brak in het medicijnkastje en stal Gabe's PSP. Weet u niet zeker wat te doen over die ene. De Stinker geforceerd met een schroevendraaier. Darn u Walmart en uw goedkope archiefkast sluizen!
- Hij verborg zijn broek. Dus ging hij naar de kerk in zijn PJ's.
- Hij sloeg zijn hoofd tegen de muur. Ik hield hem in een mand wacht tot hij klaar was om te huilen en mij vragen om een knuffel.
- Hij wordt luid en onaangenaam en lachen hysterisch. Ik probeer mijn best om zijn gedrag te negeren en zijn oudere broer te houden van wurgen hem.
Ik doe mijn best om te denken als enkele van de grote moeders die ik heb ontmoet via hun blogs. Moms zoals Christine en Lisa . Alle hulp, moeders?
Heer, geef mij wijsheid en geduld. Bedankt voor de mooie vrouwen die bad over mij vandaag. Wees mijn kracht.
Zegen!
Hannah
Eerst het goede:
- Jeremia is het maken van een aantal geweldige keuzes. Hij is te accepteren consequenties goed (voor het grootste deel) en is het nemen van verantwoordelijkheid voor zijn daden.
- Kaleb is het veel beter. Hij gaat nog steeds door het rouwproces na het overlijden van zijn grootmoeder, maar hij is terug aan het werk en enthousiast over zijn nieuwe aanbestedende avontuur.
- Ik geniet thuis en krijg heel veel bereikt, na een goede slaap-in van grof.
- Het is zes weken in het schooljaar en ik heb niet gekregen geen telefoontjes over mijn oudste wezen opgeschort.
MAAR ....
Gabe speelt een aantal grote games.
In eerste instantie hebben we net dachten dat hij loog over zijn m * ruimte, want hij was bang dat we zou het van hem weg. We wisten dat hij ten minste een dag gerookt vorige week, maar we probeerden niet om een grotere deal over dan nodig was te maken, maar hij nog steeds gelogen. Hij liegt over kleine dingen, zoals of hij zijn tanden poetste of niet. Let wel, dit is mijn 16-jarige, en gewoonlijk een 16-jarige kon worden vertrouwd om zijn tanden te poetsen op zijn eigen, maar dit is niet het geval is, en soms, als je zoon de adem ruikt zo slecht dat je nauwelijks kunt staan om bezit zijn van een gesprek met hem, moet je ingrijpen. Dat is mijn mening toch.
Anywho, ik begrijp dat veel van dit is als gevolg van ernstige verlaten angsten die er echt waren stoked na de dood van GG's. Dat verklaart de kwesties die hij is al te hoeven zelfs ons te vertrouwen met zijn dagelijkse behoeften, zoals eten, wc-papier etc ..., maar ik begrijp het niet het liegen.
De laatste ontwikkeling is dat hij gelogen voor ons en zijn leraren over school werk. Wij hebben onze jongens naar school te sturen met school notities, een half vel papier dat de leerkrachten de vraag of de jongens waren op tijd voor de klasse, bereid vraagt, toonden respect etc ... het heeft ook ruimte op de achterbank voor leraren om te schrijven wat huiswerk ze hebben , of als er grote projecten staan voor de deur. Als ze niet mee de ondertekende notitie huis, hebben ze geen privileges. Beide jongens zijn zeer vertrouwd met deze nota, en Gabe hadden geen problemen met het vorig jaar. Ik kreeg een telefoontje van zijn leraar Engels gisteren en zei ze dat ze was bezorgd omdat Gabe heeft een grote papieren als gevolg van deze week en hij lijkt niet te denken aan een eventuele vooruitgang.
Ik zei: "Papier? Wat papier? Ik heb niets gezien op zijn school mee. "
Ze zei "School noot? Welke school mee? Ik herinner me dat ze van vorig jaar, maar nog niet gezien 1 dit jaar. "
Interessant. Heel interessant.
Na school sprak ik met Gabe over. Ik vroeg hem in het bijzonder of hij gaf zijn leraar Engels de notitie en van grof hij gaf me een nadrukkelijk "Ja! Van grof Ik gaf haar het briefje. "En ik herinnerde hem eraan dat sinds zijn leraar noemde mij, waarschijnlijk heb ik de waarheid wist, en het zou een stuk beter voor hem te vertellen me de waarheid.
"Ik heb het smeden van hen."
"Ja. Ik wist dat. Dank u voor mij de waarheid vertellen. Waarom heb je het smeden van hen? "
"Cuz Ik bleef te vergeten, dus ik dacht dat ik deze om te vormen."
"Niet waar. Waarom heb je smeden ze? "
"Ik ben eerlijk gezegd niet zeker."
Ik ook niet, lieverd. Geen van beide am I.
Wat doe je als je niet kunt vertrouwen bijna alles dat uit de mond van uw tiener? Lisa's Lie Detector Test werkt, maar het heeft de neiging om een beetje gênant voor mijn bericht adolescent.
Heer, geef ons geduld en wijsheid. Toon Kaleb en ik hoe lief te hebben Gabe de manier waarop hij heeft ons lief te hebben. Raak zijn heart.Amen.
Zegen!
Hannah
