Πρόωρη Κριτική βιβλίου

Από «Όταν το λίκνο είναι άδειο: Απάντηση σκληρές ερωτήσεις για την υπογονιμότητα» από τον John και Sylvia Van Regenmorter (Ας υποθέσουμε ότι 10 φορές γρήγορα)

Εντάξει, γι 'αυτό διέταξε αυτό το βιβλίο για την Amazon την άλλη μέρα, επειδή, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, έχω τον τελευταίο καιρό αγωνίζεται με το πώς να χειριστεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου για την υπογονιμότητα. Μου πήρε να αρχίσει να διαβάζει μόνο σήμερα και πήρε μέσα από το πρώτο κεφάλαιο, αλλά μπορώ να πω ότι ήδη το βιβλίο αυτό θα είναι πολύ ευθεία προς τα εμπρός, το πραγματικό και πρακτικό.

Πρώτα απ 'όλα, οι συγγραφείς είναι από Sioux Falls, SD, η οποία απλώς τυχαίνει να είναι πατρίδα μου. Woot Woot! Έτσι, ήξερα ότι θα ήταν μια καλή αρχή.

Μετά από μια καλή εισαγωγή που εξηγεί το υπόβαθρο των δημιουργών και λίγη από την ιστορία τους, το πρώτο κεφάλαιο ξεκινά με την ομιλία για το ταξίδι που είναι υπογονιμότητα. Το κεφάλαιο καθοδηγεί στα διάφορα στάδια ή βήματα που πολλές εμπειρίες σε αυτό το ταξίδι. Μόλις άρχισα να διαβάζω ήξερα ότι αυτό το βιβλίο επρόκειτο να αμφισβητήσει την καρδιά μου σε ορισμένες πραγματικότητες σχετικά με τον εαυτό μου που θα πρέπει να μασούν. Το πρώτο βήμα αντήχησε αμέσως, και τόσο περισσότερο διατηρούνται ανάγνωση, τόσο περισσότερο η καρδιά μου ούρλιαζε «Hey! Αυτό είναι εγώ! Πώς να πάρει ένα μικρόφωνο στον εγκέφαλό μου; "

Εντάξει, έτσι το πρώτο βήμα είναι η ομίχλη, και η δεύτερη πρόταση του κεφαλαίου λέει "Μπορεί να είχε χρησιμοποιήσει« το χάπι »για ένα ή δύο χρόνια ενώ θα εγκατασταθεί στον έγγαμο βίο και να δημιουργήσει ένα λογαριασμό ταμιευτηρίου. Αλλά έχετε πάει μακριά ελέγχου των γεννήσεων για κάποιο χρονικό διάστημα και τίποτα δεν έχει συμβεί. "

Λοιπόν, εκτός από το όλο θέμα λογαριασμό ταμιευτηρίου, που λίγο πολύ έχει περιγράψει την κατάστασή μας. Πήγα π.Χ. ως ένα πολύ νεαρό νύφη, διότι αυτό είχε νόημα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να υποπτεύεται κάτι δεν πήγαινε καλά, τόσο από χονδροειδείς ότι είναι ό, τι έκανα. Το χάπι έκανε να νιώθω πολύ άρρωστος, έτσι ώστε μετά από ένα και ενάμιση χρόνο έχω σταματήσει τη λήψη της. Δεν είχα έναν κύκλο για δύο μήνες, αλλά δεν Biggie, που είναι κοινή. Αλλά τότε δεν έγινε για 6 μήνες, και στη συνέχεια 9, και στη συνέχεια πήγα έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς να χρειάζεται ένα ενιαίο κύκλο. ΤΙ;!;!

Αυτή είναι η ομίχλη.

Τα επόμενα βήματα είναι "Η υλοποίηση", "υποβαθμίζοντας το πρόβλημα", "Το σοκ", "άρνησης και του Θυμού" (Αχ, έτσι ήταν εκεί!), «Η ενοχή και την κατάθλιψη», και το στάδιο δεν είμαι σήμερα », κόπωση. "Οι συγγραφείς λένε ότι είναι σύνηθες να flip flop και πίσω μεταξύ των δύο τελευταίων. Yup. Uh Huh.

Τι μου άρεσε είναι ότι διάβαζα τα λόγια μου, γι 'αυτό δεν με κάνει να αισθάνομαι τόσο τρελό. Ουάου. Άλλες γυναίκες έχουν περάσει από αυτά τα ίδια συναισθήματα και επέζησε!

Εντάξει, έτσι ώστε αύριο, ίσως θα είμαι σε θέση να αφομοιώσει κεφάλαιο δύο. Θα σας ενημερώσουμε πως ότι πηγαίνει.

Ευλογίες!

Χάνα

Αφήστε ένα σχόλιο | 1 σχόλιο μέχρι στιγμής | Ετικέτες: τα καλά βιβλία , υπογονιμότητα